İnsanlar Sevgisini Neden Hayvanlara Verir İnsanlara Vermez ?

0
67
İnsanlar Sevgisini Neden Hayvanlara Verir İnsanlara Vermez ?
Bu da her zamanın ki gibi insanın kendi içinde özünde saklı. Gelin biraz objektif bakalım olaya olaylara makroya da inmeyi unutmayalım lütfen. Hatta hayatımızın her karesini karanlık odada banyo yapalım ki daha net resimler çıksın, görelim o fotoğraflardaki ayrıntıları.
Bir ayrıntı aslında kendimizdeki soruları ve sorunları hemen çıkarı verir biz bile anlayamayız bazen nedensiz neden mutlu olduğumuzu. Şimdi rahmetli anneannemin benim üzerime yaptığı şu yorumdan yola çıkalım isterseniz konuyu daha da iyi anlamamız için.
Ben küçüklükten ve günümüz de kedilere karşı son derece ilgili bir çocuktum ve hala öyleyim, çok sevimli geldikleri gibi onlarla stresimi atar ve onlar gibi davranırdım, her taşındığım evde mutlaka bir kedi bulur sahiplenirdim, ölünce üzülür bir daha hayvan bakmayacağım derdim ama gene dayanamaz bakardım.
Bu küçük sevimli dostlarıma kuşları, köpekleri, ve balıkları tabi ki de güvercinleri de katmadan edemeyeceğim. Allah herkese ama herkese belli bir duygu sevgi vermiş kendi ruhundan bizlere üflemiş merhameti sonsuz ve bizim aklımızın yetemeyeceği kadar yüce olan Allah. Koskocaman kainatta evren dediğimiz galaksiler ve belki milyarlarca samanyolu ve güneş sisteminin ortasında bitmek tükenmek bilmeyen bir merhameti olan Allah bize o kadar güzel bir şey vermiş ki biz kullanamıyoruz belki de kullanmak istemiyoruz.
Peki eğer bir parayı harcamazsak aldığımız maaşları hep toplarsak ne olur onu koyacak yer bulamaz bankalara da sığmadığını düşünün altınlarada yer bulamadığımızı düşünün olmaz ya biz düşünelim dünyanın en zengin insanı olduğumuzu düşünelim tabi ki maddi olarak manevi zenginlik çalışarak kazanılmıyor.
Bu para bizde fazlalık yapar ve bizi rahatsız eder işte insana her gün sınırsız sevgi vermiş Allah harcasın diye biz onu nerede harcayacağız bilmiyoruz. Allah bunu bizim özgür hür irademize bırakmış.
Peki ya sevgili harcayamazsak  bizim bu ruhumuz da toplanırsa ve bizi rahatsız ederse bizi ne yapmamız gerekir sizce işte tam da burada anneannemin bana söylediği
şu cümleyi yazmak zorundayım.
Bu çocuk sevgisini insanlara vereceğine hayvanlara kedilere veriyor aklına şaşayım demiş canım rezoşum peki neden bundan rahatsız oldu. 90 yaşında bir kadın 13 yaşında evlenen ve 22 sine geldiğinde 4 çocuğu olan ilk defa gördüğü biri ile evlenen ama bir ömür mutlu olan çocuklarıyla bir ömür mutlu yaşamış.
Tabi ki de bazı insanlar gibi o da en acı hayat tecrübesini yaşamış oğlunu ve eşini kaybetmiş bir insan bu lafı torununa neden söyler. Biz ve benim gibiler insan bulamadığımız için insana sevgimizi veremiyoruz. Yani kendine insan diyenler değil gerçek insandan bahsediyoruz burada. Yaratılmışların en şereflisi olan insan bazen en aşağı da olabiliyor çünkü bu konuları buraya yazarak sizleri sıkmak istemiyorum bir sürü sebep var.
Peki karşılıksız menfaatsiz sevginin olduğu anne ve babadan kardeşten sonra neden biz ve bizim gibiler bu küçük şirin dostlarımıza bu kadar bağlıyız onları ailemiz gibi görüp bağrımıza basıyoruz.
Çünkü onlar bizi karşılıksız seviyor buna ister para ister menfaat deyin ama şu kalabalığın içindeki yalnızlığımıza bir bakın eskiden anneannemin zamanın da bu yoktu. Her şey çok daha güzeldi ve sadeydi o eşini ve çocuklarını sevdi ama hayvanları da sevdi mahallesindeki yaşlılara yardım da etti çocuklarını da doyurdu yıkadı da bir birlik bütünlük beraberlik sergilenirdi eskiden çünkü.
Ben değil biz vardı bir mahallede oturan insanların tümünü en küçük yaştaki çocuk bile bilir di çünkü her gün misafirliğe gidilirdi ve akşam sohbetleri kız istemeler düğünler, dernekler,
mevlitler, iftar sofraları ve daha sayamayacağım kadar faaliyetler hep beraber yapılır ve herkes herkesi tanır yardımlaşırdı işte anneannem böyle bir medeniyette yetişmişti.
Belki de ayağında çorabı çarığı bile yoktu eski insanların ama onlar gerçekten eşrefi mahluka yakışır bir şekilde yaşadılar ve öldüler yani insan gibi ruhu sevgi dolu bir şekilde.
Yoksa bana kim Çanakkale zaferini açıklayabilir ki anafartalar komutanının dediği gibi. Arkadaşının vurulduğunu görüyor, 1 dakika sonra kendisinin öleceğini biliyor, ama arkadaşının boş bıraktığı yere gitmekte 1 saniye bile tereddüt etmiyor. İşte bize bu ruh kazandırdı Çanakkale zaferini diyen Atatürk o zamanın insanlarını anlatıyor yani anneannemi.
Huzur evlerinin olmadığı her evde huzurlu bir yaşlının olduğu ve onun tecrübelerinden faydalanan bir ailenin neslin olduğu günler. Şimdiki gibi 2 kişilik 150 metre kare kredi ile alınmış değil de bir ailenin çamur ve samandan yapılmış güneşte kurumuş tuğlalar şimdiler de organik diyenlerin o zamanın doğal evleri vardır bütün ülkede köyler de.
Bütün aile bir tuğla koyardı o zaman ve bedavaydı helaldi belki eski gözüküyordu, küçüktü ama metre kareye 1 insan düşüyordu bir odada 7 kişi yatardı belki ama o sevgi aralarında o kadar çoğalırdı ki bütün evi kaplar ve o evi sevgi korurdu.
İşte benim anneannemin şaşırdığı konu buydu neden bu çocuk böyle yapıyor çünkü anneannem etrafımda insan yok bende o doğal yaratılmışları seviyorum biliyorum ki onlardan bana zarar gelmez.
Keşke senin köyüne o zamanki insanlar gibi dönüp tekrar yaşayabilsek ilk önce bizim rütbemizi sormasalar aldığımız paraya bakmasalar sadece bizi insan görseler ve sevseler saat ayakkabı giyim kuşam temizlik önemli ama yaşama ve hayat amacımız olmaz oldu mu? bu iş bitti.
Günümüz de bırakın mahallede oturanı saymayı bilmeyi aparmandan birinin evini soyuyorlar ve biz soygunu görmedik komşular taşınıyor sandık deniyor.
Bırak taşınmayı düğünleri beraber yaptığımız da tozlu kömürleri beraber taşıdığımız insanlar sizler nerelerdesiniz evlerimiz doğal gazlı diye mi bize gelinmiyor misafirliğe yoksa bilgisayarlar mı? deccaliniz oldu çok arkadaş canlısı mı nedir?
Ben değil biz olmalı güçlü olursak sevgimizi çoğaltırsak ülkemizi koruruz yaşadığımız dünyaya adaleti de getiririz sevgisiz kalmış bir toplum yok olmaya mahkumdur.
Sakın bana modern insanın hasret kaldığı duygular demeyin bu yazdıklarıma akıllı laflar değil istediğim bir satranç turnuvası da değil istediğim sidik yarışı da değil. Bu sevgi vahşetini soy kırımını yok oluşu modernlik olarak görmeyin bir yok oluş olarak görün hadi şimdi bilgisayarınızı kapatın ve telefonunuzda kayıtlı bulunan her arkadaşınıza sevgi sözcükleri ile iyi geceler iyi günler aylar dileyin sevgi bulaşıcıdır her kese bulaştırın ve mutluluğu paylaşın. Sevgililer…